Hiç ölmeyi diledin mi?

Ruhunun derinliklerinden gelen

Toprağın çağrısını duyduğunda

Hiç boyun eğmeyi istedin mi?

Aydınlık sabahları bırakıp

Nemli odalarıma konuk edilmeyi bekledin mi?

Karanlık ve küf kokusu içinde çürümeyi?

Hiç ölmeyi diledin mi?

Kendini terk edilmiş bir harabe gibi hissettiğinde

Senin için açılmış kollarıma atılmayı

Herşeyden çok istedin mi?

Seni yalnızlığa itenlerin gidişlerini izlerken

Arkanda bir mezar taşından başka

Hiçbir şey bırakmama fikrini sevdin mi?

Karanlık dehlizlerde gezinmeyi

Kara toprağın ötesini

Merak ettin mi?

Soruyorum

Hiç ölmeyi diledin mi?

ALMORA-CEHENNEM GECELERİ

Ve cehennemden bir gece daha!
Utanır, utanır insanlığım bu çirkin karanlıktan
Nefret oyununda bir perde daha
Yorulur yorulur ruhumuz bu kızıl günahlardan

Kan ve ateş küfrediyor tüm masallara
Yas tutuyor melekler karanlığımıza
Ve nasırlaşmış yüreğinle sen aciz dünya

Dinle bu acının masalını!
Seyret o utanç tarlalarını!
Mahşer yağıyor gökten
Düşüyor düşüyor yıldızlar

Ne aqLayacak kadar günαhkáRIm,
Nede GökLere CıkabiLecek kadar masum !
Ne geçmi$te ya$adIklaRImdan huzursuzum,
Ne $u an yaptIklarImdan mutlu !
SIRLar içinde bir Dünyam var,
Birde "Sєη" varsIn içimde
Ne seni kaybedecek kadar Cesurum,
ηє∂є кαzαηαcαк кα∂αя güçℓü !!

Hayat öyLé ßir karmaşa ki;

Ya doqRu zamaNda yanLI$ insaNI CIkaRIO kar$InA...

Ya da yanLI$ zamanDa doqRu insaNIN kayßInA néDéN oLuO..

aRtIq qüweN we MutLuLuqu ßuLmaq choq ZOR!!

İnsanLARI tanImaq ßi o kDR da imkanSIZ!!

Ya zamaNa yeniLioSun Ya ki$iyéé!!

Hiç kalbin ağrıdı mı sebepsizce,
Hiç için titredi mi sıcak yaz geceleri,
Dolunaya baktığında hissettin mi hiç
Yapayalnız derin bir karanlıkta olduğunu,
Ve acı bir şekilde farkına vardın mı,
Kalabalık içinde sessizce dolaştığını…

Düşündüğün şeyi bilmeden uzaklara takılır gözlerin;
Ellerin bilmediğin elleri tutar sanki,
Tuttuğun el sana huzur verir de;
Sen o huzurla bir türlü rahatlayamazsın…

Boğazında kelimeler düğümlenir, yutkunursun;
Bakışların buğulanır, gözlerini kısarsın,
Tek damla düşmesin diye çabalarsın;
Bilirsin ilk düşen damla habercisidir; sağanakların,
Bilirsin sağanakların ardından körelir; duyguların,
Bilirsin ki içindeki yangınlar büyür sağanaklarda…

Sen bilirsin ama kalbin bilmez bunları,
Yaşadıkça yaşar sevdalar kalbinde,
Büyüdükçe büyür kalbin, her sevdayı saklar içinde,
Gün gelir sığmaz olur kalbin göğsüne,
Taşıyamaz olur bedenini, artık yorulur…
Duyguların ağır gelir; ezilirsin
Bir gün açıklanmamış duygularınla köşende,
Teslim olursun ölüme,
Sessizce…

gecede bir uyku,
uykunun içinde ben...
uyuyorum,
uykudayım,
yanımda sen

uykunun içinde bir rüya,
rüyamda bir gece,
gecede ben...
bir yere gidiyorum,
delicesine...
aklımda sen.

ben seni seviyorum,
gizlice......
el pençe duruyorum,
yüzüne bakıyorum,
söylemeden tek hece.

seni yitiriyorum,
çok karanlık bir anda..
birden uyanıyorum
bakıyorum aydınlık;
uyuyorsun yanımda,
güzelce...

öz∂ємιя αѕαƒ

 geride ISLAK ISLAK gözler kaldı...!!!

Sen Benden Gittin Gideli

 

 

 

İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.

 

 Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için.

 

Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.

 

Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.

 

Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.

 

Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için.

 

 Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi birşey vermediği için.

 

Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için.

 

" W. Shakespeare

                                                                                                                                                       ALINTI:Sнєzυ™